Wypadałoby się przywitać...

Witaj, zbłąkana duszyczko!

Nie, to nie tak jak myślisz,  to nie jest kolejny blog emo-dziecka.

Trafiłeś na coś o wiele gorszego.

To blog rozpieszczonej dziewczynki, zafascynowanej j-rockiem, której znudziło się pisanie fanfików w zeszycie. 

Tak, dobrze myślisz, będą tu fanowskie opowiadania niestabilnej emocjonalnie nastolatki.

Bez obaw, nie będzie yaoi.

Będą bardzo dziwne bajki, napisane pod wpływem impulsu, niezbyt przemyślane i znając życie, nawet autorka będzie się zastanawiała, co miała na myśli.

A tak, miałam się przedstawić.

Jestem Saggie, mieszkam na pięknej, zdezelowanej przez gatunek ludzki planecie Ziemi.

Cholera, trochę to zalatuje jednak emo...
Podobno jestem mistrzem w rozśmieszaniu. Wiem, po tym niezbyt zabawnym wstępie pewnie nie wyglądam, ale postaram się to zmienić. 

Chciałabym zamieszkać na Świecie Dysku, w Ankh-Morpork i codziennie kroić rzekę Ankh, bo to w końcu jedyna rzeka, którą można ciąć.

~

Prawdopodobnie, ten post będzie miał ciąg dalszy w kolejnym, bo genialna Saggie nie umie się ładnie przywitać i przedstawić, a cholernie jej się śpieszy, więc opublikuje taki niedokończony.

A i najpierw jeszcze zapytam znajomych o jakieś istotne informacje na mój temat, które mogłabym łaskawie Ci podać.

Pamiętaj, od dziś jesteś Kimś.

Dziękuję za przeczytanie. ;3